Gdyby można było słowa rozumieć wprost i jednoznacznie, w niejednoznacznych przestrzeniach byłoby trudno znaleźć prostotę pierwszej myśli, która przyświecała autorowi. Duże pokłady treści pobudzają niedomówienia albo wręcz przeciwnie dopowiadają niezauważone słowa wyrastające w treści. Pozwala to autorowi na przemycenie milczenia w rozgadanej ciszy. Bardzo rozpoznawalne słowa otwierają pozornie nieznane treści: liryzm, tęsknota, wszechświat, czułość, sen, spokój, realność. To tylko kilka kluczy otwierających artyzm tego tomu poezji.
[Posłowie, Piotr Szczepański]
Sławomir Jerzy Ambroziak jest pracownikiem naukowym Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki Politechniki Gdańskiej. Jako autor poezji zadebiutował w 2004 roku. Opublikował kilka tomików wierszy:
- „stany nieustalone” (2013),
- „pamięć” (2018),
- „Jestem” (2019),
- „O istocie (przed)” (2020),
- „Włóczęga między emocjami” (2021),
- „Waniliowy Anioł” (2022),
- „Nieobojętność” (2023),
- „Duchy Luzytanii” (2024).
Jest członkiem Gdańskiego Klubu Poetów i Gdańskiego Towarzystwa Naukowego. W 2019 roku otrzymał Grand Prix i statuetkę „Liść Jaworu” w Metropolitalnym Konkursie Poetyckim im. Aleksandra Klimiuka. W 2020 roku zajął III miejsce w Turnieju Poetyckim im. Jerzego Kozarzewskiego „Orzech” oraz otrzymał wyróżnienie w 61. Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim o Laur Czerwonej Róży.